Boeken 

Publicaties van Lisette van de Heg

Het Dorp

Het dorp is een verhalenbundel voor lezers die houden van een diepere betekenis in een verhaal. De tien vertellingen zijn geïnspireerd op bekende bijbelverhalen en geven er een nieuwe kijk op. In de prachtige tekeningen van Wilmer van Essen zijn verrassend veel elementen uit de verhalen terug te vinden.

Fragment: Uit: Het verzoek van de kunstenaar

‘Ik wil je wat vragen,’ zei de kunstenaar op een dag tegen de boer die in zijn weiland aan het werk was.
‘Vragen staat vrij,’ antwoordde de boer en hij grijnsde zijn scheve tanden bloot en tikte tegen zijn pet.
‘Ik wil je vragen om iets voor me te doen,’ zei de kunstenaar.
De boer keek hem afwachtend aan. Hij was een zwijgzame man en geduldig bovendien. Hij vond het niet erg om te wachten op een ander als die langzaam uit zijn woorden kwam.
‘Het zit namelijk zo,’ de kunstenaar liep een paar passen heen en een paar passen terug, ‘ik zou graag willen dat je hier, op deze plek, gaat graven.’

Winnaar publieksprijs Christelijke boek. Vertaald naar het Duits, Engels en Zuid-Afrikaans.

De kunstenaar

In een kleurloos dorp komt alles tot leven wanneer de kunstenaar arriveert. Midden in het grauwe plaatsje bouwt hij aan een prachtig, kleurrijk cadeau voor alle dorpsbewoners. De sfeer verandert volledig. Liefde en kleur krijgen een belangrijke plek in het leven van de inwoners.

Maar dan gebeurt er iets waardoor alles op losse schroeven komt te staan…

Fragment

In de stilte die viel, wist iedere aanwezige, van klein tot groot dat de kunstenaar iets heel belangrijks zou zeggen. De mensen hielden hun adem in, hun oren gespitst.
‘Denk eraan dat je nooit in de machinekamer komt.’
De ernst die sprak uit de ogen van de kunstenaar raakte de aanwezigen diep en haast als vanzelf begonnen ze met hun hoofden te schudden. Nee, natuurlijk zouden ze niet in de machinekamer komen.
‘We zullen er niet aankomen,’ zei de burgemeester. En alle anderen mompelden instemmend.

Toen klapte de kunstenaar in zijn handen en plotseling werd achter hem zichtbaar wat niemand tot die tijd had kunnen zien.  De lijntjes rond de ogen van de kunstenaar verzachtten en hij glimlachte.
‘Vrienden, dan geef ik jullie nu…’

‘… de draaimolen. Geniet ervan, heb elkaar lief en wees gelukkig.’

Toegift: Speciaal voor juffen en meesters in het basisonderwijs hebben wij een kijkwijzer gemaakt bij het prentenboek ‘De Kunstenaar’. Samen met het digitale prentenboek heb je zo een hele mooie les.

Later

‘Toen Ben Vervoort zes jaar en drie weken oud was, verdween zijn moeder.’

Het verdwijnen van Bens moeder tekent de levens van hem en zijn vader. Samen proberen ze er het beste van te maken. Ze knappen een oud busje op en tijdens de vakanties trekken ze eropuit.
Tientallen jaren later besluit Ben in een opwelling om opnieuw samen met zijn vader een reis te maken met de bus. Deze reis blijkt een spiegel te zijn van hun reizen in het verleden. Tijdens de tocht komt er steeds meer aan het licht over Bens moeder en wat er is gebeurd.
De reis loopt uit op meer dan alleen een zoektocht naar de waarheid over zijn moeder en Ben vindt iets waarvan hij niet wist dat hij het zocht.

Fragment

‘We gaan vissen.’ Zijn vader grijnsde en Ben vroeg niet verder.
Niet veel later gingen ze op pad. Ze rolden hun broekspijpen op en stapten de zee in. Met hun blote handen visten ze mosselen uit de zee en sloegen die kapot. Veel schelpen waren leeg, maar uiteindelijk vonden ze allebei een schelp met mossel. Met de mossel aan de knijper liepen ze over een steiger een stukje boven de zee.
Het waaide hard en Ben proefde zout op zijn lippen. Hij keek naar zijn vader en zag de dunne, melkwitte benen met blauwe aders aan de oppervlakte, de schuifelende stappen en het wankele evenwicht, maar zijn ogen straalden en hij lachte naar Ben.
Zo was het vroeger.
Zo was het nu.

Toegift
Beluister De brief van Bens vader.

SUB ROSA

‘Het huwelijk is voorbestemd voor man en vrouw,’ zegt de man, en ineens stapt hij over op Engels. ‘God created Adam and Eve, not Adam and Steve.’ Er wordt gelachen. De man, blij met zijn succesnummer, herhaalt het voor de zekerheid, zodat het niemand kan ontgaan. Adam and Eve, not Adam and Steve. Ik sta versteld.
Wanneer Katinka werkt aan een artikel over ‘relige anno nu’, maakt ze kennis met een wereld die nieuw voor haar is. Voor het eerst van haar leven komt ze in een kerk. Daar loopt ze tegen een verhaal aan dat haar verontwaardigt en schokt.

Ze besluit een boek te schrijven en verdiept zich in het christendom. Katinka gaat zelfs zo ver dat ze zich bij een kerk aansluit. Daar ontmoet ze Elke, die zo lijkt te zijn weggelopen uit haar verhaal; een meisje dat worstelt met haar lesbische gevoelens en in de knoei zit met zichzelf, haar geloof en haar kerk.

Katinka is vastbesloten om de houding van de kerk aan de kaak te stellen. Maar is dat haar enige reden om zich zo in het onderwerp vast te bijten?

Fragment

Roos is in mijn hoofd. Dag en nacht. Vlinders in mijn buik. Hoe moet ik me gedragen bij haar?
Haar kwijtraken zou erger zijn dan al het andere, dus ik doe alsof en speel toneel. Overdag kan ik mezelf niet zijn, ‘s nachts lig ik wakker en droom ik met mijn ogen open hoe het zou kunnen zijn. Als alles anders was.Na de les maatschappijleer heb ik de teksten nog eens opgezocht. Ik lees de Bijbel en zie hoe God het bedoeld heeft. Hij maakte alles en zag dat het goed was. Ik sluit mijn ogen en huil stille tranen.

Was ik niet goed, God? Hebt U bij mij een foutje gemaakt?

In de pers

De pers over Sub rosa:

Recensie ND ‘Lef kan Lisette van de Heg niet ontzegd worden.’
Recensie Visie ‘Knap hoe Lisette van de Heg een gevoelig onderwerp respectvol en indringend op de kaart zet.’
Interview Barneveldse Krant ‘Lisette van de Heg schrijft roman over homoseksualiteit en houding van de kerk.’
Interview met Boekengek

NOOR

Een gezellig avondje uit, gevolgd door een fataal ongeval. De hoogzwangere Nora verliest haar kind en loopt littekens op die nooit zullen verdwijnen. Er is maar één schuldige en dat is degene die in zijn dronkenschap het ongeluk veroorzaakt.

Twee geliefden, hun huwelijk en het ongeluk. Nora richt zich op gerechtigheid en vergelding, maar dat is niet wat Job zoekt. Hij verloor niet alleen zijn zoon, maar ook zijn vrouw. Met zijn kunst probeert hij te herstellen wat kapotging.

Niemand kan zich voorbereiden op zware tegenslagen, niemand kan oefenen of voorspellen hoe je reageert als het ergst denkbare je overkomt.

Waar de een wegduikt, zoekt de ander het licht op.

Fragment

Het knipperlicht klikt, we verlaten de snelweg met een scherpe bocht naar rechts en rijden naar het kruispunt. Ook hier is geen verkeer. Toch staat het verkeerslicht op rood en als we wachten, kijkt Job me een moment aan. ‘Ik hou van je, Noor.’

‘Ik van jou.’

Vanuit mijn ooghoeken zie ik het licht van rood naar groen verspringen. Job merkt het ook. Hij kijkt weer voor zich en trekt op, we steken over en zijn nu bijna thuis. De snelle flits van rechts beukt op me in. Geen tijd voor angst.

Of schrik. Pijn. ‘JOB!’ Ik moet mijn kind beschermen. Duik in elkaar. Pijn.

In de pers

Recensie ND ‘Het gat is te zwart.’
Interview Visie ‘Schrijven is vooral hard ploeteren’
Interview Tzum ‘Lisette van de Heg over de vliegende start van haar schrijverschap’
Interview Barneveldse krant ‘Barneveldse Lisette van de Heg lanceert tweede boek Noor.’
Recensie Eilanden-Nieuws 


Christelijke Publieksprijs 2012
Met twintig procent van de stemmen kreeg Noor een goede tweede plaats. Witter dan Sneeuw van Marianne Grandia, werd de winnaar van de Christelijke publieksprijs 2012.

MARA

Zeeland, 1931. Maria wordt door haar stiefvader op de boot gezet naar Vlissingen. Haar zwangerschap moet verborgen blijven voor de dorpelingen en om de goede naam van haar familie te redden wordt ze naar haar tante gestuurd die op de voorouderlijke boerderij woont.

Op die eenzame plek wacht Maria, afgesneden van de wereld om haar heen, op de geboorte van een baby die ze nooit gewenst heeft.

Wat blijft er over voor een jonge vrouw die geen ouderlijk huis meer heeft, die haar vertrouwen in mensen heeft verloren, een vrouw die geen verwachtingen meer heeft van haar toekomst? Mara is een aangrijpend debuut, waarin onvoorwaardelijke liefde, zwijgen of spreken, en doorzettingsvermogen de eigenlijke hoofdrolspelers zijn.

Fragment

De nacht was nog diepdonker toen het tijd werd om te vertrekken. Ik had niet geslapen. Met trage bewegingen kleedde ik mezelf op de reis die voor me lag. Ik had warme kleding nodig, want het was een gure nacht. Met ieder kledingstuk dat ik aantrok, schermde ik mijn lichaam een stukje verder af. Met mijn hand tegen het koude glas gedrukt, keek ik een laatste maal uit het raam van mijn slaapkamer en zag dat de hemel treurde.
Mijn moeder treurde niet, zij weigerde nog steeds mij aan te kijken en sprak geen woord. Ik strekte mijn armen, omhelsde haar en hoopte op nog een woord, een gebaar, een kus. Niets van dat alles, ze was als een gebeeldhouwd stuk marmer zonder emotie en uiteindelijk gaf ik haar een kus op haar wang en liet mijn armen zakken. Ik klemde mijn kaken stijf op elkaar en draaide me van haar af om mijn koffers te pakken die al klaarstonden.

In de pers

Interview ND ‘Misbruik maakt me woedend.’
Interview RD ‘Nieuw Nederlands talent.’
Interview webmagazine puur ‘Sterke debuutroman over incest.’
Interview de Weekkrant ‘Aangrijpend debuut.’
Visie
Protestant.nl
Waarheidsvriend
Inspiratie Magazine
Reveil

13 maart: Publieksprijs 2010
Zaterdag 13 maart is tijdens het Letterfestival in Doorn bekendgemaakt dat Mara de winnaar is van de Christelijke Publieksprijs 2010! Mara kreeg 32% van de stemmen.

Pin It on Pinterest