Noor

Noor werd genomineerd voor de Publieksprijs Christelijke Boek 2011 en beleefde meerdere herdrukken. Een gezellig avondje uit, gevolgd door een fataal ongeval. De hoogzwangere Nora verliest haar kind en loopt littekens op die nooit zullen verdwijnen. Er is maar één schuldige en dat is degene die in zijn dronkenschap het ongeluk veroorzaakt.

Twee geliefden, hun huwelijk en het ongeluk. Nora richt zich op gerechtigheid en vergelding, maar dat is niet wat Job zoekt. Hij verloor niet alleen zijn zoon, maar ook zijn vrouw. Met zijn kunst probeert hij te herstellen wat kapotging.

Niemand kan zich voorbereiden op zware tegenslagen, niemand kan oefenen of voorspellen hoe je reageert als het ergst denkbare je overkomt.

Waar de een wegduikt, zoekt de ander het licht op.

Het knipperlicht klikt, we verlaten de snelweg met een scherpe bocht naar rechts en rijden naar het kruispunt. Ook hier is geen verkeer. Toch staat het verkeerslicht op rood en als we wachten, kijkt Job me een moment aan. ‘Ik hou van je, Noor.’

‘Ik van jou.’

Vanuit mijn ooghoeken zie ik het licht van rood naar groen verspringen. Job merkt het ook. Hij kijkt weer voor zich en trekt op, we steken over en zijn nu bijna thuis. De snelle flits van rechts beukt op me in. Geen tijd voor angst.

Of schrik. Pijn. ‘JOB!’ Ik moet mijn kind beschermen. Duik in elkaar. Pijn.