Het jaar begon goed. Ik had me voorgenomen om me in 2018 te focussen op het ontmoeten van ondernemers die tekst nodig hadden.

Daarnaast wilde ik de samenwerking zoeken met (meerdere) communicatiebureaus, omdat tekst nooit op zichzelf staat. Samenwerken met grafisch vormgevers en websitebouwers leek me een logische stap naar completere en betere producten.

Ik had zin in deze nieuwe aanpak. De eerste contacten waren al gelegd en ik had in januari een paar mooie opdrachten uit te voeren.

Bovendien verscheen in maart van dit jaar mijn verhalenbundel Het dorp. Een boek dat voor mij het einde van een jarenlang writersblock betekende!

… dieptepunten,

Ik rondde de eerste opdracht af, maar de tweede, derde en vierde opdracht bleven slepen. De opdrachtgevers hadden het (te) druk en stelden de oplevering uit.

Ondertussen gleed de tijd tussen mijn vingers door en ineens besefte ik: dit gaat niet goed! Ik had wat halve toezeggingen, maar geen concrete opdrachten.

Erger nog: ik sprak (te) weinig ondernemers om opdrachten tevinden. In mijn achterhoofd sprak mijn eigen stem, die eind 2017 een omzetdoel voor 2018 had bepaald. Dat omzetdoel leek steeds onbereikbaarder.

… leerpunten,

Ik moest aan de slag. Naar buiten toe, mensen ontmoeten, netwerken, zichtbaar zijn. In april of mei van dit jaar drong tot me door dat ondernemen niet ‘vanzelf’ gaat. Ondernemen is een vak en ik had het niet in de vingers! Er moest iets veranderen.

Een netwerkbijeenkomst van het Christelijk Ondernemers Netwerk zette me op het goede spoor. Er was een pitchwedstrijd en ik won.

Het mediabedrijf Mootiv maakte een filmpje van mijn pitch. Dit filmpje deelde ik op social media. Ik schreef een blog over de pitch en ik kreeg reacties uit verschillende hoeken.

Dankzij de reacties kreeg ik nieuwe contacten, her en der een opdracht, én ik deed inspiratie op voor berichten over schrijfproblemen waar ondernemers tegenaan lopen.

Het mooiste? Dit alles gaf me (nieuwe) energie. Ja, er moest iets veranderen. Maar ik merkte: als ik er zelf bewust aan werkte, ontmoette ik ondernemers.

… hoogtepunten!

Net voor mijn zomervakantie, kwamen er een aantal nieuwe opdrachten binnen. Eén kon ik nog voor die tijd oppakken, de andere opdrachten konden wachten tot na mijn vakantie.

Steeds vaker zeiden mensen:
‘Je gaat lekker, of niet? Ik zie steeds berichten van je langskomen.’

Ik kon dan ‘ja’ zeggen, maar ik vertelde ook over de dip in het eerste halfjaar. Dat ik maar een handvol facturen kon sturen tot aan de zomer. 

December

De laatste maand van 2018 is aangebroken. Ik kijk terug op een jaar met hoogtepunten en dieptepunten, maar vooral op een jaar waarin ik een belangrijke les leerde: ondernemen gaat niet vanzelf!
(En dat is helemaal niet erg 🙂 )

Wat ik mooi vind aan december is dat we niet alleen terugkijken. Ik schreef deze blog een dag na de eerste Adventszondag. Advent is de tijd van vooruit kijken. Naar dat wat er echt toe doet.

Het is belangrijk goed werk af te leveren, cijfers en plannen zijn mooi en leren ondernemen is mooi, maar in deze tijd van Advent, mogen we verder kijken dan dat.

Vooruit kijken naar het Kind, de Man, die komt.

Heb een goede, gezegende Adventtijd!

(Deze blog verscheen eerder bij CGMV)

Pin It on Pinterest

Share This